ფრანცისკო პისარო იყო ესპანელი კონკისტადორი, რომელიც ცნობილია ინკების იმპერიის დაპყრობით 16 საუკუნეში. მისი ლიდერობა და სტრატეგიული ნიჭი საშუალება მისცა ესპანელებს დაემყარებინათ კონტროლი სამხრეთ ამერიკის დიდი ნაწილზე. პისაროს მოვლენები მნიშვნელოვანია ლათინური ამერიკის კოლონიზაციის ისტორიაში, რადგან ის შეძლო ინკების იმპერიის დაცემა და ესპანეთის იმპერიის გაფართოება.
პისარო დაიბადა ესპანეთში, 1478 წელს, და ადრეულ ასაკში შეუერთდა ესპანეთის არმიას. იგი მონაწილეობდა იტალიის ომებში და შემდეგ გადავიდა ახალ სამყაროში, სადაც ჩაერთო კონკისტადორების რიგებში. პისაროს პირველი ექსპედიციები კარიბის ზღვის კუნძულებზე გაიმართა, სადაც მან შეიძინა გამოცდილება და მნიშვნელოვანი კავშირები დაამყარა ესპანეთის კოლონიური ადმინისტრაციის წარმომადგენლებთან.
1532 წელს პისარომ დაიწყო ინკების იმპერიის დაპყრობის ექსპედიცია, რომელიც დასრულდა კუსკოს აღებით, ინკების დედაქალაქით. პისაროს სტრატეგია იყო დიპლომატიური მოლაპარაკებებისა და ძალის გამოყენების კომბინაცია. მან დაამარცხა ინკების იმპერატორი ატაჰუალპა და დაიმორჩილა დიდი ტერიტორიები, რამაც ესპანეთის იმპერიის გაფართოება განაპირობა.
პისაროს დაპყრობა ინკების იმპერიისა მნიშვნელოვანი იყო ლათინური ამერიკის ისტორიაში. მისი მოქმედებები შეძლო ესპანეთის კოლონიური იმპერიის გაფართოება და ევროპული კულტურის გავრცელება ამერიკაში. პისაროს მემკვიდრეობა დღესაც განიხილება როგორც კონკისტადორების ეპოქის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ფიგურის ნამუშევარი.
პისაროს მოღვაწეობა და მისი დაპყრობები მნიშვნელოვანი იყო ლათინური ამერიკის ისტორიაში. მისი სტრატეგიული ნიჭი და ლიდერობა შეძლო ესპანეთის იმპერიის გაფართოება და ინკების იმპერიის დაცემა. პისაროს მემკვიდრეობა დღესაც განიხილება როგორც კონკისტადორების ეპოქის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ფიგურის ნამუშევარი.